Peetsma’s Lichtplaats (40) – De middelbare snelweg
De middelbare snelweg
Het is woensdagochtend, tien minuten over acht, de bel gaat. Het is alsof ze bevrijd worden uit hun benarde positie in de aula. Als makke lammetjes tillen alle leerlingen tegelijk hun zware tassen van de grond. Klaar voor de grote trek, zullen we maar zeggen. De bestemming bevindt zich op de eerste, tweede of derde verdieping en vanaf nu hebben ze vijf hele minuten om over de drempel van hun lokaal te stappen. Vol goede moed storten ze zich in de massa, maar deze tocht is niet zonder gevaren.
De gang op de begane grond is breed, daar is ruimte genoeg. Maar binnen enkele seconden dient zich de eerste bottleneck aan: de trap naar de eerste. Ze komen opeens overal vandaan. Van links en rechts, uit alle gaten en kieren. De voorrangsregels zijn onduidelijk, hier geldt het recht van de sterkste nog. Uit de kluiten gewassen jongens - en piepkleine meisjes – zijn in het voordeel, de hele middenmaat heeft het zwaar. Halverwege de trap is er al een kostbare minuut verstreken. Eenmaal boven ontmoeten de scholieren twee klapdeuren. Kleine lijfjes persen zich erlangs, de deuren zwiepen terug en knallen tegen hun uitpuilende rugtassen. Geen zesdeklasser die de gentleman uithangt hoor. Het is ieder voor zich.
Het is negen meter tot aan de volgende klapdeuren die toegang verschaffen tot trap twee. Negen meter om links in te halen, negen meter om vooral niemand te laten ritsen. Haast is geboden, er zijn al bijna drie minuten voorbij. Ook de tweede trap is een obstakel van jewelste. Hier lopen namelijk leerlingen die zich nu pas beseffen dat ze gym hebben op de begane grond. Halverwege de trap trekken ze aan de handrem en maken, zonder over hun schouder te kijken, rechtsomkeert. Op de tweede verdieping bevinden zich wederom klapdeuren. Hier is de binnenbocht geliefd.
Vanaf dit punt kan het gas er op. Alleen iedereen die naar de derde moet is nog in de race. Hogere snelheden brengen grotere risico’s met zich mee. Deze traptredes naar de derde hebben al vele gezichten van dichtbij gezien vermoed ik. Aangekomen op de derde verdieping zijn de vijf minuten voorbij. De meeste lokaaldeuren sluiten. Een enkeling scheurt nog door rood.
Dit zijn nou de chauffeurs van de toekomst. En ik maak me grote zorgen.
Hoi Maarten,
Weet je nog hoe het op het Ubbo ging? Ik zie het weer voor me en beleefde weer even m’n jeugd. ‘k Ben er laatst nog even wezen kijken. In mijn gedachten was de school veel groter. Vond het maar een benauwde boel nu.
Ik ben inmiddels al een lange tijd een van de weggebruikers.
En…. ik vind dat ik het netjes doe. Ik verwacht van mijn kroost hetzelfde!
Groeten uit Midwolda
Ojeee flashback van het Ubbo. Als je nog bij de kluisjes en de kapstokken was kwam je er al helemaal niet door. Wat een benauwde ruimte. en je dan haasten en haasten….maar helaas een RODE KAART. (hahah ken je die nog?)
Gelukkig heb je in het verkeer niet veel last van klapdeuren en trappen.